Rahat fakat bize ait olmayan bir koltukta oturmuş sımsıkı sarılıyorduk. Karın sancıları öldürmek üzereydi beni. Ankara'daki patlamadan bir hafta geçmişti. Bana bir şeyler anlatır mısın dedim. Düşündü biraz..
Ankara'ya beni görmeye ziyaretime gelmişti. Sekiz gün kaldı. Neredeyse her anımı onunla geçirmiştim. Otogara göndermeye giderken bir saçımla beraber göndermişim onu Antalyalara..
O ve ötesi..
Ağrım dininceye kadar anlattı. Bende boynuna yerleşip, onu koklayıp durdum.
Yeni işime başlayalı üç haftayı geçmişti. Onunla sevgili olalı aylar, tanışalı yıl olmuştu. Öğretmeye çalışıyordum çocuklara güzeli, kendilerini, karşıdan karşıya nasıl geçeceklerini..
Her sabah arıyor beni. "uyanabildin mi güzeller güzeli" diyor. Bende ne varsa veriyorum öğrencilerime. Onun sesini duyduktan sonra kendimden olan hiçbir şeye ihtiyacım kalmıyor.
Evlerimin önü mersin.